De Amalfikust is hele toer!

Vandaag na een goede en lange nacht slapen weer fris gestart. Als we dan toch in quarantaine zijn dan maar een stukje rijden, blijven wij in onze bubble! Ik ben gaan afrekenen bij receptie. Koos wilde een stuk van de Amalfi kust doen. Die is inderdaad mooi maar het is een hele toer. Bij Salerno draaiden wij erop er daar begon het gezigzag met alsmaar tegenliggers die soms veel weg nodig hebben. Wij reden aan de bergwandkant, dat vind ik de veiligste kant. Omhoog, omlaag met prachtige bergwanden en vergezichten en alsmaar die azuurblauwe zee. Maar je hebt geen tijd om te kijken  naar het prachtige omgeving omdat de weg en de weggebruikers je volledige aandacht opeisen. Zoals italianen rijden is verschrikkelijk, de max.snelheid is niet voor hen. Ze toeteren en ze dwingen je opzij te gaan, maar tegen een bergwand kan je niet opzij! Ik zat met zweet op de rug en dat was niet alleen van de warmte! Koos bleef er redelijk rustig onder, totdat een grote stadsbus onze tegenligger was in een bocht, hij dwong ons achteruit te gaan. Toen Koos hem in zijn achteruit zette toeterde een brommer die recht achter ons stond en Koos niet kon zien. Na veel gemopper ging de bus voorbij en kwamen wij er zonder schade vanaf. Na, bij een parkeerplek even wat foto’s geschoten te hebben, toch maar besloten niet de hele route te rijden. Maar halverwege de berg over te gaan en de kust de kust te laten!

Zo gezegd, zo gedaan eerst door de stad en toen de bergen in, weer dezelfde taferelen. Tot op gegeven moment alles stilstond en het wachten was, wat komt er nu de bocht om, of is het een stoplicht met wegwerkzaamheden? Daar kwamen we een kwartier later achter, een grote vrachtwagen had wat meer ruimte genomen in de bocht en de personenauto die tegenligger was, was rechts over de hele lengte 20 cm smaller geworden. De heren stonden zelf het verkeer te regelen! Moeilijk voor italianen om een beetje geduld te betrachten. Het was wel aardig toen we in de file stonden, reed er een Italiaan langs ons, die zei in perfect Nederlands “lekker druk hier”. Dat maakten we al eerder mee dat een oudere man in keurig Nederlands vroeg; “Hoe gaat het mijnheer, alles goed met u?” Wij hebben de goede man in bedankt, en dat het goed met ons ging. Oude emigranten die toch weer naar het eigen land terugkeren.

Om Napels heen was de volgende uitdaging, ook dat lukte goed. Natuurlijk zoekt de Tomtom dat voor ons uit en dat vergt nogal wat, want als je denkt, we gaan naar de snelweg dan blijkt de oprit geheel afgesloten en moet de Tomtom weer een uitweg vinden. We rijden naar Gaeta een stadje aan de kust en daar is een camperplaats, prima! We gaan op de fiets even Gaeta in en maken wat foto’s dit is de geboorteplaats van Cris onze schilderdocent. We hebben vlgs haar natuurlijk te weinig gezien maar wel een indruk van de stad gekregen. Wij willen deze stad natuurlijk niet met corona besmetten. Het is wel een veel mooiere stad, dan Hellevoetsluis waar zij naar emigreerden! Als het morgen goed gaat, rijden we nog een stukje noordelijker en zoeken een plek om uit te zieken! Alhoewel ik vanavond negatief getest ben!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s